เปลี่ยนธีมแล้วละ
ชอบจังงงน้า สีชมพูกับดำเนี่ยยยย~~~
. . นายจินไม่สบายอีกแล้วว~ หายไวๆนะ * จุ๊บๆ *

KAT-TUN จะมีซิงเกิ้ลที่ 3 แร้ววว~
ชื่อ 「泣かない僕たち」Nakanai Bokutachi
จะเริ่ม released ในวันที่ 29 เดือน 11
.
ออกมาเรื่อยๆๆๆๆๆ จะทำตูขาดทุนแล้วโว้ย!
(อยู่ในสถานะเค็ม )

วันก่อนไปเจอคนตั้งกระทู้กระทู้นึง
คนตั้งเค้าดูเศร้ามากเลย (แกรู้ได้ไงวะ!) เค้าบอกว่า
เค้าอยู่ในนิวยอร์ค ก็กำลังเดินไปร้านหนังสือ
จะมาซื้อหนังสือพิมพ์ให้พ่อ (เด็กดีจริงๆ)
ก็ไปเจอหนังสือพิมพ์ของจีนฉบับนึงชื่อ SingTao
เป็นพวกหนังสือซุบซิบนินทาดาราเอเชียอะไรแบบนั้นแหละ
แล้วเมะก็ขึ้นปก .. เค้าก็บอกว่าหน้าเมะแบบโกรธอะไรไม่รู้
ก็เลยซื้อมาแล้วแสกนไว้ เผื่อใครจะอ่านภาษาจีนออก
เพราะว่าเค้าก็อ่านไม่ออก แล้วเราก็อ่านไม่ออก......
แต่เมะหน้าเซงอย่างแรง ไปดูรูปเลยดีกว่า
.
thanks xo_kannie for scan


.

และแล้ว ฟ้าก็ประทานคนอ่านพาสาจีนออกมาให้! *โอ๊ส!*
thanks blissmiracle + takagi for translate
สรุปแล้ว . . . . เมะมีเรื่องกับสต๊าฟ . .
แปลๆโดยรวมเลยก็คือ
.

เมะไปงานปาร์ตี้ฉลองกันเนื่องในโอกาสปิดกล้องละครเรื่อง sapuri
เป็นเวลาทั้งหมด 11 ชม. ( เยอะนะเนี่ย )
พอฉลองงานแรกเสร็จ ก็กำลังจะไปที่ Roppongi ต่อเพื่อร้องคาราโอเกะกัน
แต่เมะถูกห้ามโดย Jimusho's staff เพราะว่าเหล่าสต๊าฟบอกว่า
ดึกมากแล้ว พรุ่งนี้เธอต้องตื่นแต่เช้านะ กลับไปพักผ่อนก่อนดีกว่า
แต่เมะยังไม่อยากกลับ เลยโมโห
( เห็นใจเหมือนกันเนอะ คนกำลังมันส์นี่นา . . เป็นเราก็ไม่อยากกลับล่ะ )

แล้วตะโกนใส่หน้าสต๊าฟว่า

"ผมเป็นหัวหน้าในงานนี้"
"แล้วก็อย่าลืมสิว่าผมเป็นคนทำที่เงินได้มากที่สุดใน KAT-TUN นะ!"

สต๊าฟได้ยินก็อารมณ์แบบ "อากิระ ช๊อค!"

แต่ก็ยังอยากให้เมะกลับ ก็เลยพยายามพูดๆๆๆๆๆ
เพื่อเต่าน้อยจะคล้อยตาม
แต่ . . . แต่ . . . เต่าน้อยอยากร้องคาราโอเกะอ้ะ! - -*
อยากร้องมากๆเลยด้วย ไม่ให้ร้องไม่ยอมนะ!
เต่าโกรธแล้วน่ากลัว พวกสต๊าฟเลยต้องปล่อยไป
จนเลิกงานตอนตี 5 ( เช้านะจ๊ะ . . )

- - - จบข่าว - - -

มองอีกมุมน่าเห็นใจสต๊าฟเหมือนกันเนอะ
เค้าเป็นห่วงอ่ะ . .
แต่ข่าวแบบนี้หลายๆคนเค้าก็บอกไว้ว่าอย่าเชื่อเยอะจะดีกว่า
ฟังผ่านหูเอาไว้ เพราะนสพ.แบบนี้มันหาข่าวแย่ๆเกี่ยวกับดารามาลงเพื่อที่จะให้ขายได้
บางคนก็บอกว่า บางทีในรูปนั้นเมะอาจจะแค่เสยผม
แล้วก็บอกสต๊าฟ " เหนื่อยจัง~ ผมอยากกลับแล้วล่ะ "
เพราะฉะนั้นอย่าคิดมากกันนะ . . . . . . . .
( แต่ตูคิดไปแล้ว ไอประโยคหลังทำใจแปล๊บๆไงไม่รุ้ . . . )
( แม้มันจะจริงก็เหอะนะ - -" )
แต่. .
.
.
( ยังไงก็โกรธเธอไม่ลง . . . . . ว่ะ . . )

เมื่อวันพุธไปเช่าซีดีมาดูกับแม่ที่ร้านซึทาย่า
ไปเจอดีวีดีเรื่องนึงง สะดุดตา
อ่อ.. บอกตามตรง เราสะดุดหน้าตาคนแสดงมากกว่า แหะๆ
หล่อกระชากใจมากเลยยยยอ้ะ!
เก่าแล้วแหละเรื่องนี้ . . . .
( เสียงแว่วๆไกลๆ "อ๊ายย เพิ่งจะมาดูเรอะ บ๊านน๊อกก!" )

เรื่องงง . .

Shining Boy and Little Randy

ตัวเรื่องก็ประมาณว่า . . อ่า แบบ ย่อโคตรเลยนะ. .
พระเอกชื่อ เท็ตสึ รักช้างม๊ากกกมากกก
ก็เลยไปเรียนเป็นควาญช้างที่เมืองไทย
พูดไทยน่ารักโคตร 5 5 5
แรกๆดูแล้วสงสารอ่ะ. . เพราะเค้าก็คือพูดไทยไม่ค่อยได้
แล้วก็จะมีนร.ที่เรียนเป็นควาญช้างคอยแกล้ง
( กรี๊สส~ มาทำเท็ตจังได้ไง!! )
ช้างคู่หูก็ไม่ยอมรับ ปลิงก็เกาะ เจอตุ๊กแก
เจอแมงขี้ช้าง . .กินแต่คัพนู๊ดเดิ้ล
ตอนหลังก็จบลงด้วยดี ทุกๆคนก็ยอมรับในตัวเท็ตสึ
แต่ที่ขำสุดๆเลยก็คือ . . .
คนที่ไทย นอกจากหัวหน้าแล้ว ไม่มีใครเรียกเท็ตสึเลย..
เพราะเรียกแต่ "เท็ตสูๆ" 5 5 5 ( น่ารักดีเนอะ! )

มีอยู่วันนึง
เท็ตสึก็ตอบกลับเป็นภาษาไทยไปว่า
"ไม่ได้ชื่อเท็ตสู เท็ตสึตะหากล่ะ!"

อ๊ากกก น้ำเสียงน่ารักสุดๆไปเลย!

ยิ่งฉากที่เท็ตสึกำลังจะกลับญี่ปุ่น
ปอ เพื่อนร่วมชั้นก็เอาไม้ (แบบที่ควาญช้างทั่วไปมีอ่ะแหละ)
ที่นั่งขัดทั้งคืน เอามาให้เท็ตสึ ซึ้งโคตร!

แต่โดยรวมแล้วหนังทำออกมาสื่ออารมณ์ได้ดีมากๆ
หนังเรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวกับช้างอย่างเดียวนะ . .
แต่เกี่ยวกับ " ครอบครัว " มากกว่า
ที่บ้านเท็ตสึมีปัญหา ทะเลาะกับแม่บ่อยๆ
จนกระทั่งเท็ตสึเสียชีวิต เพราะโดนรถชน
ทั้งเท็ตสึและแม่ก็ยังไม่ได้ปรับความเข้าใจกัน
ทิ้งข้อคิดเอาไว้ แม่ของเท็ตสึพูดไว้ในตอนท้ายว่า

"ชั่วขณะที่เรารู้สึกว่าเราเข้าใจทุกอย่างได้กระจ่างแล้ว
แต่เรากลับต้องสูญเสียมันไปตลอดกาล"

. . . . . . . . . . . . . . . .

ใครยังไม่เคยดู อย่าลืมไปหามาดูซะนะ!
ไม่เสียเที่ยวแน่นอนเน้อ!

^รูปนี้หาตัวอักษรเดธโน๊ตกับแอลไม่เจอ

เย้!! ในที่สุดก็ไปดูมาแล้วล่ะเดธโน๊ตต~!!
อุตส่าบอกอีนังทรายว่าเอาซับไทย พากย์ญี่ปุ่นนะเว่ย!
เจือกกกกไปซื้อ พากย์ไทย . . ( ซื้อตั๋วแล้ว ทำไงได้อ้ะ! )
แต่ดูแรกๆแม่ง กลิ่นตีนใครก็ไม่รู้โชยมาทำมู้ดเสียหมด

" ทราย..มึง .. ได้กลิ่นไรมะ"
" ไม่อ่ะ "
" . . . . "

สักพัก . .

" ไอจิน . . "
" ห๋า "
" กูได้กลิ่นปลาเค็มว่ะ . . "

นี่แหละเว้ยเพื่อน! ที่กูจะบอกมึงงง
กูเหม็นจนจะเป้นลมแล้วเว้ย! ไอจมูกเน่า เพิ่งจะมารู้สึก~!

" ปลาเค็มใครวะ . . "
" ไม่ใช่ตีนกูเว้ย "
" เออ ไม่ใช่ตีนกูด้วย "
" มึงดมเลย "
" บ้านมึงเอ๊ะ "
" ไม่เหม็นเว้ย! "
" เออ . . จิง . . . ตีนส้มแหงมๆ "
ส้ม " บ้า เรารองเท้าเเตะ ไม่เหม็นอ่ะ "
" เบียร์ชัวร์ "
ส้ม " เบียร์ก็รองเท้าเเตะ ไม่เหม็นหรอก "

แล้วกลิ่นปลาตีนใครอ้ะ?

น้องเบียร์ " ผมรู้แล้วล่ะ กลิ่นปลาเค็มใคร "
ทุกคน " ใคร?? "
" ปลาเค็มผมเองแหละ ! " สีหน้าน้องแกภูมิใจมาก
เลยหันไปดูว่าน้องเค้าใส่รองเท้าอะไร
โอ้ว พระเจ้า ! นี่มันสกอรรรรรร์ !
แถมเปียกโชกไปด้วย น้ำเลยค่ะ !
กลิ่นหอมหวลมาก
" โห เก่งมากเลยอ่ะ โคตรแมน ยอมรับความจริงด้วย! "
น้องแกยังปลื้มไม่หาย. .

ทนกลิ่นปลาเค็มไปได้ไม่นาน
ไอตูดไหนไม่รู้ไม่ยอมปิดเสียงโทรศัพท์!
ทรูโทนยังไม่พอ ลูกทุ่งซะด้วย!
แถมมีเอื้อนอีกตะหาก ตูจะบ้าตาย หันมาหัวเราะกะไอทราย 2 คน
ทั้งๆที่บอกไว้ตอนก่อนหนังฉายแล้วว่าให้ปิดมือถือด้วย . .
คนพวกนี้นิสัยเสียจริงๆ. . .!

แต่ต้องมาทนกะไอทรายต่อ
นี่ มึงเป็นนาฬิกาปลุกรึไงวะ
ดูหนัง 5 นาที . .

" ฮึย~~~ มึง เมื่อไหร่แอลจะออกมาวะ "
.
" มึงไหนแอลเอ้า "
.
" มึงกูว่าแอลออกมาตอนหลังๆแน่เลย ใช่ไหม? "
.
" มึงกูยังไม่เห็นแอลทีอะ "
.
" มึง . . "
.
ทราย กูอยากบอกมึงมานานแระ
กูก็เพิ่งจะมาดูพร้อมมึงนี่แหละเว้ย! จะไปตรัสรู้ก่อนหรอวะ

แต่พอแอลออกมาก็มีเสียงกรี๊สกร๊าสยังกะบ้านแตก
( เออ เราก็กรี๊สเหมือนกันแหละ )
แล้วก็เริ่มมีการจับจองเป็นเจ้าของ . .

" แอลๆ แฟนเราๆ ก๊ากๆ "
" สามีกูโว้ย "
" พวกมึงอย่าเถียงกัน แฟนกูอิ๊ "

ดีที่คนเค้าไม่มารุมกระทีบพวกเราตายคาโรง - -"
จับจองกันตั้งแต่แอลออกมา จนแอลหายไป เดินออกจากโรง
ยังจับจองกันไม่หยุด - * -
แต่พอดูจบแล้ว หนังสนุกมากๆ
ยิ่งตอนจบยิ่งกวนตีน ทิ้งปรมปริศนาเอาไว้
ชวนให้พวกเราไปดูต่อ . .

ภาค 2 ยังไงๆก็ไปดูแน่นอนค่าาา~!

Manatsu no Yoru no Yume( DEATH NOTE OST.)